τα κορμιά μας γυμνά στο νερό σε κρατώ απαλά στην αγκαλιά μου
κι εσύ σιγοτρέμεις από ηδονή
είναι τα μάτια σου βουρκωμένα
και γύρω γαλήνια σιγή
μέσα στην έκσταση ψιθυρίζω: "αγάπη μου"
καθώς μας τυλίγει ομίχλη πυκνή τα δέντρα σκύβουν να μας σκεπάσουν
ανθρώπινο μάτι να μη μας δει
γίνομαι ένα με το κορμί σου
κι οι ψυχές μας είναι πια μια ψυχή
η φαντασία συναντά την αλήθεια
κι είν' η ζωή μαγική!
Πολύ ωραίο!
ΑπάντησηΔιαγραφή