άτι

τίναξα πάνω την ανυπάκουη κεφαλή
σαν το περήφανο άτι που δε δαμάζεται
κι ανέβηκα αγέρωχα το δρόμο τον τραχύ 
εκεί που η ψυχή μας δοκιμάζεται

πίσω στα εφήμερα πια δε γυρνώ
ούτε να ζώ μισή ζωή πια θέλω
εγώ πάντα τα αιώνια θα καρτερώ
κι άλογο άγριο κι αδάμαστο θα γένω