ΨΥΧΗ

η ψυχή μου γυρνά στα καλντερίμια της ζωής, χαμένη
ανάμεσα σε πύργους και κάστρα απόρθητα
γεμάτα ψυχές σκλαβωμένες στην ύλη
τις πόρτες χτυπά, μα κάνεις δεν ανοίγει...

μες στα σκοτάδια του κόσμου προσμένει

μια αχτίδα ήλιου, μια λάμψη, μια ελπίδα
κι όλο γυρνά στα στενά και γυρεύει 
μιαν άλλη ψυχή, σαν και κείνη χαμένη...